گالری عکس دریا

دریا، اقیانوس جهانی، یا به شکل ساده تر، اقیانوس، بدنه آبی متصل آب های شور می باشد که ۷۰٫۸ درصد سطح زمین را پوشش می دهد.[۱] دریا آب وهوای زمین را معتدل می کند و نقش مهمی در چرخه آب، چرخه کربن، و چرخه نیتروژن دارد. اگرچه از زمان پیشاتاریخ دریانوردی و اکتشاف در دریا رواج داشته است، مطالعه مدرن علمی دریا (اقیانوس نگاری) به طور گسترده به سفر چلنجر بریتانیا در دهه ۱۸۷۰ مربوط می شود.[۲] دریا به طور مرسوم به چهار یا پنج بخش بزرگ تقسیم شده است، مواردی مانند آرام را اقیانوس گویند، و مواردی مانند مدیترانه را دریا گویند. 

در زبان پهلوی این واژه به ریخت drayâb بوده است. «واژه زرنگ کهن ترین نام سیستان و زاولستان است و در سنگ نوشتهٔ بیستون به گونهٔ زرنگا آمده است. به باور پژوهشگران، زرنگ و زریه که به زبان اوستایی به معنای دریا است، و دریه به فارسی هخامنشی و زریا در زبان پهلوی و دریا به زبان امروزی همه یکی است.»[۳] بزرگ ترین دریاهای جهان عبارتند از: دریای مدیترانه، دریای برینگ، دریای کارائیب، دریای اختسک.

با توجه به شرایط فعلی رانش قاره ای، نیم کره شمالی اکنون به طور نسبی بین خشکی و دریا تقسیم شده است (با نسبت ۲:۳) اما نیم کره جنوبی به شدت اقیانوسی است (۱:۴٫۷).[۴] در اقیانوس پهناور، مقدار نمک حدوداً ۳٫۵ درصد جرم آن را تشکیل می دهد، البته این مقدار می تواند در آب های محدود به خشکی، در نزدیکی دهانه رودخانه های بزرگ، یا اعماق زیاد متفاوت باشد. حدود ۸۵ درصد جامدات موجود در آب دریا را سدیم کلرید تشکیل می دهد. جریان های اعماق دریا از اختلاف در دما و میزان نمک حاصل می شوند. جریان های سطحی نیز از اصطکاک موج های تولید شده در اثر وزش باد و جزر و مد پدیدار می شوند. تغییرات سطح آب دریا نیز نتیجه جاذبه ماه و خورشید است. مسیر تمام این ها به وسیله مناطق وسیع سطح آبی و زیر آبی تعیین می شوند، که حاصل حرکت وضعی زمین می باشند (اثر کوریولیس).

تغییرات پیشین در سطح دریا فلات قاره، مناطق کم عمق در دریا نزدیک خشکی، را ایجاد کرده اند. این آب های غنی از مواد معدنی سرشار از زندگی اند، که برای انسان ها منابع غذایی قابل توجهی (در اصل ماهی، ولی همچنین صدف، پستاندار دریایی، جلبک دریایی) فراهم می کنند، که هم در حیات وحش ماهی گیری می شوند و هم پرورش می یابند.

متنوع ترین مناطق در اطراف آب سنگ های مرجانی گرمسیری قرار دارند. زمانی شکار نهنگ در دریا، آزاد و رایج بود، اما کاهش تعداد نهنگ ها موجب ایجاد کنوانسیون بین المللی تنظیم صید نهنگ و در نهایت توقف صید نهنگ شد.

اقیانوس نگاری نشان داده است که حیات تنها محدود به آب های سطحی نورگیر نیست: حتی در اعماق و فشار زیاد، مواد معدنی جریان یافته از دریچه های گرمایی از اکوسیسیتم منحصر به فرد خود پشتیبانی می کنند. حیات ممکن است از آن جا آغاز شده باشد، و سفره های میکروبی دریایی به طور عمومی حاصل رویداد بزرگ اکسیژنی جو زمین می باشند؛ هم گیاهان و هم جانوران در ابتدا در دریا فرگشت یافته اند.